aandelen selecteren

Aandelen: Goedkoop en duur zijn relatieve begrippen

Gepubliceerd op: 21 oktober 2020

Vandaag een gastblog Luc Kroeze! Een zeer fanatiek specialist in aandelenselectie volgens de fundamentele analyse.

Luc heeft na een aantal jaar onderzoek zijn eigen strategie en selectiemethode ontwikkeld en heeft ons hier het een en ander over geleerd.

Zelf noem ik hem altijd de Johan Cruijff onder de analisten, omdat hij ingewikkelde materie op zo’n manier uit kan leggen dat het toch heel logisch klinkt.

Luc Kroeze

Waardering is altijd een punt van discussie onder beleggers. Niemand betaalt graag te veel voor zijn aandelen en de betaalde prijs kan een grote invloed hebben op je uiteindelijke resultaat.

Indien je op een gegeven moment aandelen te duur aanschaft dan is het mogelijk een matig of slecht resultaat neer te zetten, zélfs als het onderliggende bedrijf intussen goed presteert.

Dagelijks wordt op de beurs gehandeld in aandelen en de waardering van een bedrijf wordt bepaald door de koers die de markt op een bepaald moment bereid is om te betalen voor de onderneming.

Niet de absolute prijs van een aandeel, maar de waardering bepaalt of een bedrijf goedkoop of duur is. Het is immers perfect mogelijk dat een koers van € 100 voor het ene bedrijf dezelfde waardering oplevert als een koers van € 10 voor het andere bedrijf.

Er zijn veel uiteenlopende waarderingsmethoden, maar de meest gebruikte is zonder twijfel de koers-winstverhouding. Naast zijn sterktes heeft deze ratio ook heel wat tekortkomingen, waarover een artikel op zich geschreven kan worden.

Echter, het kost een belegger weinig moeite deze ratio te berekenen aan de hand van cijfers die eenvoudig terug te vinden zijn, wat een verklaring kan zijn voor zijn populariteit. Het enige wat je hoeft te doen om de ratio te berekenen is de huidige koers van het aandeel te delen door de laatst bekende of verwachte winst per aandeel van het onderliggende bedrijf.

Ik zal de koers-winstverhouding illustreren aan de hand van een voorbeeld.

Stel dat een bedrijf een beurskoers heeft van € 10 en er in slaagt een winst per aandeel te boeken van € 2, dan is de koers-winstverhouding 5 (10/2=5). De markt is op dat moment bereid 5 keer de winst te betalen om de aandelen aan te schaffen.

Noteert het aandeel echter aan € 40, dan betaalt de markt 20 keer de winst. (40/2=20). Een koers-winstverhouding van 5, ofwel een waardering van 5 keer de winst, wordt vaak als laag beschouwd, terwijl een koers-winstverhouding van 20 eerder wordt aanzien als hoog.

Dit hoeft echter niet het geval te zijn want de hoogte of laagte van de ratio wordt regelmatig verkeerd geïnterpreteerd. Nog niet zo lang geleden heb ik een belegger horen zeggen dat hij weigert aandelen te kopen met een koers-winstverhouding hoger dan 15 wegens te duur.

Dat vond ik merkwaardig, omdat het getal 15 je op zichzelf niets zegt. De prijs die je betaalt is namelijk relatief en moet altijd afgezet worden tegen de kwaliteit en groeivooruitzichten van het bedrijf.

Om te bepalen of een koers-winstverhouding van 15 goedkoop of duur is hebben we dus meer informatie nodig. Er zijn verschillende factoren die invloed hebben op de waardering maar ik neem hieronder enkel bedrijfsspecifieke factoren in beschouwing.

Factoren zoals de huidige economische omstandigheden, de stand van de rente en de mate van liquiditeit worden in dit artikel buiten beschouwing gelaten. Uiteraard kunnen deze parameters in de praktijk wel impact hebben op de waardering van de beurzen.

Blog financieel vrije vrouw

Het is bij de meeste beleggers bekend dat de markt een bedrijf met sterke groeivooruitzichten een hogere waardering toekent dan een bedrijf dat niet in staat is om te groeien.

Maar er spelen, naast groeiverwachtingen, nog andere factoren een belangrijke rol waar vaak geen rekening mee gehouden wordt. Is het bedrijf buitengewoon winstgevend, zowel op vlak van winstmarges (hoe winstgevend zijn de activiteiten van het bedrijf) als return on capital (hoe winstgevend is het bedrijf als geheel)?

De markt zal hierdoor bereid zijn meer te betalen voor het aandeel. Is de onderneming weinig kapitaalintensief waardoor het nauwelijks hoeft te investeren om de groei te continueren? Ook dit zal terug te zien zijn in de waardering.

Heeft de organisatie een gezonde balans met weinig en beheersbare schulden? Nog een reden voor beleggers om dieper in de buidel te tasten. Heeft de onderneming een competitief voordeel ten opzichte van de concurrentie, is het in staat te groeien tijdens verslechterde economische omstandigheden en heeft het leidende marktposities? Inderdaad, al deze kenmerken zullen terug te zien zijn in de prijs.

Er bestaan bedrijven die bovengenoemde karakteristieken moeiteloos combineren. Deze worden als topkwaliteit beschouwd en het spreekt voor zich dat deze bedrijven koers-winstverhoudingen  meetorsen waar veel beleggers gillend van wegrennen.

Bedrijven als pakweg Adobe, Rightmove, ASML, Mastercard, Halma en L’Oréal scoren goed op veel van de genoemde punten en koers-winstverhoudingen van ruim boven 25 zijn hier dan ook geen uitzondering.

De bedrijven creëren aandeelhouderswaarde waardoor beleggers niet worden afgeschrikt een meerprijs te betalen. Zijn deze aandelen achteraf duur gebleken als je ze vijf jaar geleden had aangeschaft aan 25 keer de winst? In veel gevallen niet. Kwaliteit heeft zijn prijs, dat is op de beurs niet anders.

"Zelf schuw ik een optisch hoge waardering niet als ik daarvoor topkwaliteit in ruil krijg"

Omgekeerd geldt het ook. Een aandeel met een koers-winstverhouding van 10 lijkt in eerste instantie goedkoop. Maar als blijkt dat het onderliggende bedrijf kreunt onder de schulden en lage winstmarges genereert, dan kan een koers-winstverhouding van 10 plots heel anders ogen. Helemaal wanneer het bedrijf voorgaande jaren aan 6 keer de winst werd verhandeld en er intussen fundamenteel niets veranderd is wat de hogere multiple kan verklaren.

Aan de hand van deze voorbeelden kan je zien dat duur en goedkoop relatieve begrippen zijn. Een koers-winstverhouding van 12 kan voor het ene bedrijf peperduur zijn en een koers-winstverhouding van 15 kan voor het andere bedrijf spotgoedkoop zijn.

We kunnen hieruit concluderen dat waardering belangrijk is, maar op zichzelf weinig zegt. Daarvoor dien je na te gaan waarom de onderneming een hoge of lage waardering toegekend krijgt. Wijkt de waardering erg veel af van een jaar geleden zonder dat de vooruitzichten zijn bijgesteld of er iets fundamenteel veranderd is, dan bestaat de kans dat het aandeel over- of ondergewaardeerd is.

Welk type belegger je bent is hierbij niet relevant. Zelf schuw ik een optisch hoge waardering niet als ik daarvoor topkwaliteit in ruil krijg, omdat ik van mening ben dat de ‘margin of safety’ in de eerste plaats bepaald wordt door de waarde van het competitief voordeel van het onderliggende bedrijf.

De waardering blijft uiteraard belangrijk, maar is niet doorslaggevend. Een zuivere waardebelegger daarentegen probeert juist aandelen te bemachtigen wanneer deze onder hun intrinsieke waarde noteren, de betaalde prijs is daarbij van groot belang.

Beleggers die investeren in ondernemingen van topkwaliteit lopen het risico teveel te betalen als de verwachtingen van het bedrijf niet worden ingelost.

Waardebeleggers lopen het gevaar bij een optisch lage waardering nog steeds teveel te betalen voor een aandeel als het onderliggende bedrijf van bedenkelijke kwaliteit blijkt te zijn. Maar met beide strategieën zijn, mits gedegen onderzoek en voldoende geduld, uitstekende resultaten te behalen. Meerdere wegen leiden naar Rome.

Wat echter voor elke belegger van belang zou moeten zijn is waaróm de markt een hoge of lage waardering op een aandeel plakt.

Laat je niet verlekkeren door een lage waardering en laat je niet afschrikken door een hoge waardering zonder de achterliggende oorzaken te kennen.

Probeer altijd de reden van een hoge of lage multiple te achterhalen. Pas dan kan je een weloverwogen beslissing nemen om een aandeel, ‘goedkoop’ of ‘duur’, aan te schaffen.

Lees ook:

Financiele crisis

Hoe overleef je als belegger in tijden van crisis?

15 apr 2020 – De eerlijkheid gebied te zeggen dat dit de eerste crisis is die we als Financieel Vrije Vrouw meemaken. In het Chinees is het woord crisis opgedeeld in twee delen “Wei Jie”, wat zowel bedreiging als kans betekent. Vanuit deze Chinese visie proberen we in deze tijd om ons heen te kijken en te leren.

Read More »

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *